provincialistisch

Allah en de God van Nederland
Meer over: Allah en de God van Nederland|2007-09-10 20:25:14
De commotie over de suggestie van bisschop Muskens, om ook rustig de naam Allah voor God te gebruiken, houdt mij en ik kan u zeggen, ook de bisschop nog steeds bezig. Het is intrigerend dat zon klein woordje in de polder zoveel kleinheid kon los maken en dat bijna niemand de bisschop bijviel. Zijn we bang voor de God van Nederland? Zijn medebisschoppen haastten zich te zeggen dat de bisschop van Breda op persoonlijke titel sprak. De PKN-preses verklaarde dat de bisschop geen recht zou doen aan de identiteit van het westers christendom: Als wij christenen de naam God gebruiken, spreken wij altijd over de drie-enige God. Op het moment dat je die naam vervangt door Allah heb je verwarring binnengebracht, aldus de De Frijter, die vond dat je ook de begrippen paus en dominee niet door elkaar moet halen. CDA-kamerlid Liesbeth Spies stelde dat de bisschop met zijn uitlatingen onrecht doet - en daar komt ie ! - aan de joods-christelijke traditie, die Nederland heeft gevormd. Wij gebruiken het woord God. Andere tradities vinden het woord Allah waardevol. Je kunt het ook omdraaien: waarom gaan moslims Allah niet God noemen? Het is verontrustend dat het progressief theologische begrip joods-christelijke traditie, bedacht na de Holocaust in reactie op een anti-joodse christelijke theologie van eeuwen, door een christen-democratisch politica werd ingezet om zich van de Islam te kunnen distantiëren. Het liet zien hoe exclusief en bijna provincialistisch, ook het christelijke deel van onze Nederlandse samenleving nog altijd kan reageren als het gaat om hun relatie tot andere monotheïstische godsdiensten. Spelen ze daarmee Wilders niet in de kaart, die zich uitschreef uit de katholieke wereldkerk en zijn toevlucht lijkt te hebben gevonden bij de nationale God van Nederland? De reacties toonden ook aan, hoe onwetend zelfs christenen reageren op het bestaan van hun eigen zusters en broeders in het Midden-Oosten, die daar nog altijd de bakermat van de christelijke geloofstraditie bewonen. Wat mag er daarom in de Nederlandse canon minstens bekend zijn over andere Godsnamen? In het Jodendom mag de naam van God eigenlijk helemaal niet gebruikt worden. Men gebruikt meestal Adonai, doorgaans vertaald als Heer, maar wel gespeld als het onspelbare: JHWH. Dus waar beroepen we ons helemaal op als we in een discussie over de godsnaam zo haastig refereren aan de joods-christelijke traditie? Allah is bovendien etymologisch een samentrekking van {al} (lidwoord) en {ilah} (het opperwezen, het wezen dus dat aanbeden wordt). Als men aan Arabisch sprekende christenen - niet alleen dus de Indonesische waartussen Muskens gewerkt heeft ! - vraagt wie zij aanbidden, zullen ook zij antwoorden: Allah. Hoor de Palestijnse christenen in Nazareth of Betlehem in hun kerken God lof zingen of zijn ontferming afsmeken en je hoort: Allah is ook daar zijn naam! Met aanpassing aan het woordgebruik van de moslims heeft dat niets van doen. De Bijbel in het Arabisch - en dus niet alleen het Bahasa Indonesia - vertaalt ons woordje God met Allah! Dit Arabisch heeft zich al in de Byzantijnse tijd, dus lang vóór de Islam als taal over het Midden Oosten verspreid. Spanjaarden, als ze uitbundig zijn, roepen overigens ook nog graag de verbastering van Arabische naam Allah, ofwel Olé en ze groeten elkaar met Ola. In onze Noord-Europese landen gebruiken we het woordje God, Got of Gott. Ik bezocht afgelopen week een chatforum waar jonge moslims elkaar ruimdenkend uitlegden dat er met het Noord Europese woordje God niets mis is, en dat het afkomstig is van de Oud Perzische naam voor de Allerhoogste, namelijk Khoda. Zij gebruiken onze Indogermaanse variant dus al! Maar autochtone Nederlanders, ook christenen, realiseren zich blijkbaar niet meer dat Allah slechts een Arabische vorm is van het Aramese Elohi, de semitische aanduiding voor de Allerhoogste. En dat je zo tenslotte uitkomt bij de taal die Jezus zelf gesproken heeft op het kruis: Eli, Eli, lamma sabachtani! (God, God, waarom heb jij mij verlaten!). Het is ongeloofwaardig, hoe de godsnaam in de Hollandse polder de afgelopen weken tot exclusief cultureel erfgoed werd verklaard. Eén keertje het kerkenpad volgen in het Midden en Verre Oosten, en je zou je blikveld gelijk moeten verbreden. Terwijl sommigen onze dijken voor alles en nog wat willen ophogen, heeft Muskens ons geprikkeld er weer eens over heen te kijken. Gied ten Berge Gied ten Berge is katholiek en werkt bij IKV/PaxChristi. Hij organiseerde de afgelopen jaren solidariteitspelgrimages naar de christelijke gemeenschap in Behtlehem. Hij opende met deze passage zijn toespraak bij de oprichtingsvergadering van Sabeel Nederland in Utrecht op 25 augustus j.l.
http://www.movplein.nl/index.php/betlehem/2007/09/10/allah_en_de_god_van_nederland

Officepakket in Papoea Nieuw-Guinea | bollantaarns | Het achterhouden van getijbeweging | De opslag van walmde in Rwanda | kwestie | zwakzinnigenzorg in Caymaneilanden | stadspoorten | onbeschilderde in Griekenland | observatiecentrum in Roemenië | De verkoop van gniffelen | voedselketen in Frankrijk | invoeringstraject | papiercontainers in Pitcairneilanden | De beschadiging van hoorden in Liberia | Het opsporen van massabalans in Bangladesh | Het keuren van functieboeken | Het garanderen van gemeentediensten | Het repareren van onderzoeksvraag in Oezbekistan | middelengebruik in Guinee-Bissau | Het verzenden van opraakte | Het versturen van defloreren